انسان یک جریان مداوم در حال تغییر کردنه، نه یک مجسمه‌ی ثابت. تو تا وقتی نفس می‌کشی، فرایند خودشکوفایی تعطیل نمی‌شه. مغز ما به خاطر پدیده‌ی انعطاف‌پذیری عصبی و روان ما به خاطر ظرفیت رشد، تاریخ انقضا نداره. سن تقویمی، اشتباهات گذشته یا درجا زدن‌ها، هیچ‌کدوم مانع تو نیستن. اون رویا، اون جایگاه، اون آرامش و نسخه‌ی خفنی که سال‌ها پیش تصور می‌کردی، الانم منتظرته؛ فقط شاید مسیر رسیدن بهش نسبت به قبل کمی عوض شده باشه، همین.