مقاومت نکن. آرامش جایی شروع می‌شه‌ که مقاومت رو به صفر برسونی. با خودت بگی اتفاقیه که افتاده، این آدم ماهیتش اینه، این وضعیت الان این شکلیه. و من پذیرفتمش. وقتی مقاومت صفر بشه، رنج هم کم کم محو می‌شه و فقط واقعیتِ خام می‌مونه. دنیای واقعی پر از متغیرهاییه که دست تو نیست. وقتی یاد بگیری بین چیزهایی که دستِ خودته مثل تلاشت، واکنشت، مرزهایی که می‌ذاری و چیزهایی که دست تو نیست مثل گذشته، ذات بقیه آدم‌ها و... مرز بکشی، به خودت می‌گی همینه که هست. انرژی‌م رو برای تغییر دادنش هدر نمی‌دم، انرژیم رو می‌ذارم برای ساختن زندگی خودم.