📖📚🎗🤩🩷📖 📖
روایت و ارتباط انسانی در مواجهه با سرطان؛ نشست «همنشینی با سرطان» در شهرکتاب مرکزی:
از تجربه سرطان تا مسئولیت مراقبت؛ وقتی بیماری به مسئلهای جمعی تبدیل میشود
نشست نقد و بررسی کتاب «همنشینی با سرطان؛ روایت رویارویی و رهایی» نوشته هادی خانیکی، چهارشنبه ۱۵ مهرماه ۱۴۰۵ با همکاری شهرکتاب مرکزی و نشر اگر برگزار شد. در این نشست، هادی خانیکی، شینا انصاری، جواد کاشی و علی نیکجو از پیوند میان تجربه شخصی بیماری، روایت، ارتباط انسانی و مسئولیت اجتماعی سخن گفتند.
بیمار، فراتر از پرونده پزشکی
هادی خانیکی نوشتن کتاب را تلاشی برای بازپسگرفتن صدای بیمار و تبدیل تجربه شخصی رنج به فرصتی برای گفتوگو دانست. به گفته او، گزارش پزشکی وضعیت جسم را شرح میدهد، اما روایت، ترسها، امیدها، روابط و معنای زیستن را به آن پیوند میزند. او همچنین بر ضرورت سخنگفتن از سرطان، مقابله با سکوت و انگزنی و تبدیل رنج خصوصی به آگاهی عمومی تأکید کرد؛ بیآنکه بیماری به ابزاری برای جلب ترحم تبدیل شود.
خانیکی کتاب را فرصتی برای مکث و تأمل در تجربه رنج دانست و بر تفاوت آن با سرعت اطلاعرسانی در شبکههای اجتماعی تأکید کرد. از نگاه او، روایت بیماری باید به همدلی آگاهانه و مراقبت از دیگری بینجامد؛ مسئولیتی مشترک که میتواند خانواده، جامعه و نهادهای مدنی را به توجه بیشتر به مسائل بیماران وادارد.
انصاری: درمان از فهم درد آغاز میشود
شینا انصاری، معاون رئیسجمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، با اشاره به تجربه پدرش از نبود ارتباط مؤثر با پزشک، بر اهمیت رابطه انسانی در فرایند درمان تأکید کرد. او همچنین با اشاره به پیامدهای روانی و اجتماعی نگرانی از بحران و جنگ، فهم متقابل، مدارا، کاهش تنش و همبستگی اجتماعی را ضروری دانست و روایت صادقانه بیماری را فرصتی برای بازسازی امید و تقویت مسئولیتپذیری جمعی توصیف کرد.
کاشی: تجربهای که نسبت انسان با جهان را تغییر میدهد
جواد کاشی، استاد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، بیماری را نقطه عطفی در ذهن، روان و نوشتار خانیکی دانست. به باور او، تجربههایی چون بیماری، عشق، تنهایی و مواجهه با احتمال مرگ میتوانند فاصله میان مفاهیم و تجربه مستقیم زندگی را از میان بردارند. او ظرفیت زبان برای برقراری ارتباطی تازه و گشودن گرههای فردی و جمعی را از وجوه مهم این تجربه دانست.
مراقبت از دیگری، شکلی از مقاومت است
علی نیکجو، روانپزشک، مواجهه خانیکی با سرطان را ادامه مسیر اجتماعی او دانست؛ مسیری که در آن پذیرش واقعیت به معنای انفعال و کنارهگیری نیست. او مراقبت، مهربانی و توجه به دیگری را در شرایط آسیبدیدن پیوندهای اجتماعی، شکلی از مقاومت توصیف کرد و توجه مستمر نویسنده به جامعه و حرمت انسانها را از ویژگیهای کتاب برشمرد.
از تنهایی درد تا امکان گفتوگو
خانیکی در جمعبندی نشست گفت: «درد یک مونولوگ است و زندگی یک دیالوگ.» او «همنشینی با سرطان» را نه گزارش پایان یک بیماری، بلکه آغاز مسیری ارتباطی دانست که تجربه شخصی را به دغدغههای اجتماعی پیوند میدهد؛ مسیری که نشان میدهد رهایی فردی از بازسازی پیوندهای انسانی و اجتماعی جداییپذیر نیست.
کتاب «همنشینی با سرطان؛ روایت رویارویی و رهایی» نوشته هادی خانیکی، در ۱۹۲ صفحه از سوی نشر اگر منتشر شده است.
🆔 @Bookcityinst 📖
Post #2124
232









