ی چیزی ه به اسم نسبی‌نگری که می‌گه:
هر کسی حق داره حقیقت خودشو داشته باشه!#نکته_نسبی@HadieSedaghat
هیچ چیز #مطلق نیست.
همه‌چیز بستگی داره به شرایط، فرهنگ، فرد، موقعیت.
تا اینجا مشکلی نیست،چون واقعاً بعضی چیزا نسبیه
مثل سلیقه، سبک زندگی، یا حتی بعضی ارزش‌ها
ولی؛
مشکل از جایی شروع میشه که این نسبی‌نگری تبدیل میشه به یه سپر دفاعی برای تزویر!
من حق دارم خودمو پنهان کنم
چون تو این جامعه اگه راستشو بگی
نمیشه پیشرفت کرد
پس تزویرم یه نوع آزادیه، یه نوع حقیقت شخصی!
و اینجاست که نسبی‌نگری از ی دیدگاه فلسفی تبدیل میشه به یه ابزار فرار از مسئولیت
و توجیه شکست و موفقیت
تو جامعه‌ای مثل #ایران، که از فشار، #سانسور، قضاوت، و دوگانگی پره!
خیلیا یاد گرفتن نقش بازی کنن
ولی وقتی این نقش‌ا تبدیل بشه به حق مسلم، و هر کسی بگه:
من مجبورم
پس اینم یه جور صداقته
اون‌وقت دیگه نمی‌تونی فرق بذاری بین کسی که داره زنده می‌مونه و کسی که داره فریب می‌ده...
نسبی‌نگری اگه بدون #مرز باشه،
تهش می‌رسه به ی
جامعه‌ی بی‌هویت،
پر از #نقاب
پر از آدم‌ای گُنگ
و اون‌وقت
دیگه نه آزادی معنا داره
نه صداقت
نه خود