از این رو امروزه به طور کلی به مانور هایی این چنینی لقب مرغابی نشسته داده اند ! (آسیب پذیری و تسلیم)

متخصصین در طراحی جنگنده های مدرن همواره می‌کوشند از استال جلوگیری کنند برای این منظور حتی در جت های نسل دوم! مانند اف۵ شروع به طراحی سطوح آیرودینامیکی ویژه ای برای تاخیر زاویه ای در استال کردند به شکلی که لکس ها پا به میدان گذاشتند.

چنین سطوحی در 4 شکل کلی سعی بر افزایش حداکثر زاویه حمله بدون استال کردند تا جنگنده وارد استال نشود.

طراحی مدرن همواره روی این گزینه تاکید فراوان داشته است و در جنگنده های جدید به اوج خود رسیده است برای مثال حداکثر زاویه حمله قابل دسترسی بدون استال برای F-22 و F-35 به ترتیب از 60 و 50 درجه فراتر میروند !

در سوپر هورنت به شکل چشم گیر تری این سطوح را میبینیم و زاویه حمله بدون استال را به 45~ درجه افزایش داده اند البته در همکاری با دیگر الزامات طراحی آیرودینامیکی پرنده

به طور کلی در چند دهه اخیر طراحان کوشیده اند تا محدودیت های AOA را کاهش داده و توان رسیدن به زوایای حمله بالا بدون استال را فراهم کنند زیرا استال مترادف با از دست رفتن مزیت رزمی تلقی می‌شود .

👉@Hadi_Notes✍