تصویر دو جنگنده را در سه زمان 1 و 2 و 3 با t∆ یکسان نمایش میدهد

در t¹ :
مهاجم (آبی) نمی‌تواند هدف را شکار کند زیرا خط آتش آن به هدف نمیرسد.
اما تصمیم میگیرد با افزایش زاویه حمله به بیشترین مقدار ممکن هدف را هر طور شده در خط آتش بیاورد.

با این کار ابتدا نرخ چرخش کم می‌شود و سپس با استال از دایره چرخش اوت میشود ! و در واقع دیگر در دایره چرخش نمی‌چرخد در نتیجه مزیت زاویه ای چرخش در دایره را از دست می‌دهد.

در t² :
جنگنده آبی از دایره چرخش خارج شده اما زاویه حمله را بیشتر کرده و میتواند سایه ی جنگنده طوسی در زمان t¹ را بزند اما در حال حاضر جت طوسی در مکان x² قرار دارد و همچنان جت آبی نمی‌تواند خط آتش را روی هدف بیاورد.
همچنین توان کنترل خود را از دست میدهد و بدون تامین لیفت مناسب توان تنظیم دقیق و سریع خط آتش را ندارد زیرا تسلط کافی روی سطوح کنترلی ندارد...

در t³ :
مهاجم آبی حتی سرعت و انرژی خود را از دست میدهد و شروع به سقوط می‌کند و وارد فرایند ریکاوری میشود تا بتواند دوباره انرژی از دست رفته را بازیابی کند و جت طوسی نیز با ادامه چرخش آماده میشود تا مهاجم را دور زده و آن را شکار کند!
👉@Hadi_Notes✍