دیده‌ نابینا و دل چون‌ آفتاب
✍️حبیب الله مستوفی
۶۲ سال است که۱۵ اکتبر(۲۳ مهر) را روز عصای سفید نام نهاده‌اند، شاید نخستین دلیلش یادکردی از دنیای نادیدهٔ این جامعهٔ ۳۵ میلیونی در جهان است، بر این باورم که انبان دل‌های روشن این عزیزان انباشته از گفته و ناگفتهٔ بسیار است و گوش از فهم تمام آنچه در جهان‌ِ فرا روی دیدِ آنان می‌گذرد عاجز است .
«من ندانم به نگاه تو چه رازی‌ست نهان
که مر آن راز توان دیدن و گفتن نتوان
یک جهان رازِ درآمیخته داری به نگاه
در دو چشمِ تو فروخفته مگر راز جهان»
اما این کوتاه نوشت در پیِ پرداختن مبسوط به موانع و نیز بایسته‌های‌فرارویِ این عزیزان نیست بلکه بر آنم تا از دوست بزرگواری از اهالی این جامعه بگویم که اورا مصداقِ نیم بیتِ مولانا می دانم که در ابتدای نوشته نهاده‌ام فعال‌عرصهٔ فرهنگ‌و ادب‌کاک‌غفورسلیمانی روشن دلِ روشن رای.
مدت‌هاست ناظرنمودِ توش و توان و فَوَران انرژی مثبت از گرم خانهٔ اندیشهٔ ایشان در ارائهٔ مطالب روشنگرانه‌ در فضای مجازی هستیم که براستی از بسیاری از برخورداران از نعمتِ چشم سَر بر نمی آید، ایشان با زیبایی و شیوایی، بسیاری از دیدنی هایی را که گاهی بر بعضی از صاحبان دیده پوشیده می ماندبر آفتاب می افکند.
آنچه ایشان انجام می دهد واقعیتی را برما آشکارمی سازد و آن این که:
*بی بهره بودن از چشم سَر لزوماً به معنی بسته بودن چشم سِر نیست، به قول صائب:
دل چو بیناست،چه غم‌ دیده اگر نابیناست؟
خانهٔ آینه را روشنی از رَوزَن نیست

روز عصای سفید برای همهٔ روشندلان عزیز همراه صفا و سلامت باد. # با سپاسی بی پایان از استاد عزیزم جناب مستوفی گرانقدر.


به کانال خبری فرهنگی گزینگ بپیوندیم 




https://t.me/gzeng
لینک کانال....
مارا به دوستان خود معرفی کنید... 


🟥 کانال گزینگ ⬅️ @Gzeng 
در
Ghaforsolaimani