من تنها نیستم و نبوده‌ام، حتی اگر گاهی این حس را داشتم، ابراز نیاز برای یک آدم دیگر نبود، برای خودم بود. من در تنهایی هایم خود را می‌خواهم و ذره‌ای به دیگران اهمیت نمی‌دهم. شاید فکر کنید که خودخواهم، هر فکری دوست دارید بکنید. مسئله اینجاست که من آدم های زندگی‌ام را نه از روی تنهایی خودم، بلکه از روی شخصیت خودشان انتخاب می‌کنم و سپس آنها را نزد خودم مهم و عزیز میشمارم. توهم جزئی از آن آدم هایی چون شخصیت و ذات پاکی داری.