یه وقتایی به این فکر می‌کنم که چرا بعضی‌ها بعد از فارغ‌التحصیلی انگار از قبل می‌دونن باید کجا برن، و بعضی‌ها تازه اون موقع شروع می‌کنن به دنبال مسیر گشتن.

فکر نمی‌کنم فرقش تو هوش یا تلاش باشه. فرقش تو چیزیه که آدم‌ها در کنار درس‌های معمول روزانه‌شون می‌سازن؛ یه ذره تجربه اینجا، یه پروژه کوچیک اونجا، یه مهارت که کم‌کم شکل گرفته.

همه ما یه روزایی رو با خستگی و بی‌حوصلگی گذروندیم و فکر کردیم بعداً وقت هست. ولی بعداً همیشه زودتر از اونی که فکر می‌کنیم میرسه.

تو اگه برگردی به ترم یک، چه چیزی رو زودتر شروع می‌کنی؟