«سیاه‌چاله‌ها فقط در مرکز کهکشان‌ها نیستند؛ اثرشان می‌تواند بسیار دورتر برود.»

پژوهشگران با ترکیب داده‌های DESI و LOFAR از صدها کهکشان دارای جت، دریافتند که گاز یونیده‌ی CGM در امتداد جت‌های سیاه‌چاله، تابش Hα بسیار قوی‌تری دارد.
این نتیجه نشان می‌دهد جت‌ها می‌توانند گاز اطراف کهکشان را گرم و آشفته کنند و مانع سردشدن آن و تبدیلش به سوخت ستاره‌زایی شوند. بنابراین، یک سیاه‌چاله‌ی مرکزی می‌تواند از فاصله‌ای بسیار دور، بر روند رشد و تکامل کهکشان اثر بگذارد.

*CGM: مخزن گاز اطراف کهکشان.

*جت: باریکه‌ی پلاسمای پرسرعت از اطراف سیاه‌چاله.

*Hα: تابش مشخص هیدروژن یونیده.

*بازخورد AGN: اثر انرژی هسته فعال بر محیط کهکشان.


#خبر
✍ نویسنده: دنا رادمهر
🔗 منبع خبر: phys.org

انجمن علمی فیزیک
✈️ TG: guilanphysics
✨IG: guilanphysics