چه بسیار کسانی که در آن ساعتهای خونین، زندگی خود را از دست دادند؛
و چه کسی میداند آیا آنان که با روحی تهی، پس از مصیبتهایی غیرانسانی، با ننگی آمیخته به غمی توصیفناپذیر زنده ماندند،
واقعاً از رفتگان خوشبختتر بودند یا نه؟
چند سرِ جوان که در همان ساعتها یکباره سپید شد،
و چند اشک تلخ که بر خاک فرو ریخت.
و چه دشوار است گفتنِ اینکه کدامیک خوشبختتر بودند:
آنان که جان سپردند،
یا آنان که زنده ماندند با روحی ویران،
با دلی شرمسار و خراشخورده از اندوهی بینام؛
اندوهی برای عزیزانی که هرگز بازنمیگشتند
Post #15030
213