مانند صاحب‌خانه‌ای‌ هستم که وعده‌ی روز و شب مهمانانش را از قلب خود تهیه؛ در خانه‌اش بیخ تا بیخ باز و بی‌در‌ ورودی و دست و پاهایش قل و زنجیر و محکوم به تهیه‌ی وعده‌هایی بی‌پایان از وجودِ نزدیک به پایانِ خود.