همیشه میگم خاکستری؛ چون شاید اوایل از علاقه‌ام بهش انتخاب میکردم اما بعد از مدتی به اجبار خاکستری بودم.
متواضع باش، متعادل باش، کنترل داشته باش، عاقل باش، بی‌احساس باش، روی هیجاناتت تسلط داشته باش و ..
انگاری که نه سفیده سفید بودم و نه سیاهه‌ سیاه
اما واقعا چی میخواستم..؟ شاید نارنجی؛ شاید هم ترکیبش با سبز و مقداری از رگه‌های طلایی و زرد که از داخل به آبی نیمه‌شب می‌خورد و از بیرون به رنگ‌ سبز شاخه‌های خیالم
اما چه حیف که عبور دادن رنگ خاکستری روحم از منشوری که به دست دیگران باز نگه داشته شد همانا و پراکنده شدن نقش و نگار عزیزانم در زندگیم توسط رنگین‌کمون‌ وجودم همانا.