کرکتر اولیه موزیک برای رهایی و ازادی از زنجیر‌هایی زبان باز میکنه که مدت‌هاست اولین جایی که ازش رو اسیر کرده فریاد کمک خواستنش بوده،(از دیدگاه خودم حقیقتا نیاز به شجاعت خطرناکی هست خصوصا تمرکز اینجا که روی جنس مونث هست) همین دلیل به تنهایی برای ارزشمندی این اهنگ از نظر خودم کفایت میکنه.
خواننده‌های زیادی تلاششون رو برای اعلام حضور جامعه زنان داشتن اما دلیل تفاوت پاریس توی این اهنگ برای من، درکنار فریاد آزاده‌خواهی، فرسودگی جریان یک زندگی بانوی خانه‌داری(تفاوت نقش‌های مسئولیتیش که حتی به رسمیت یک شغل شناخته نشده) بیان میکنه و حتی در بخش‌هایی ظهور آینده روشنی از دیدگاه زنانی که با این زنجیرهای کلیشه‌ای جامعه حبس‌شدن داره و با وجود اینکه قربانی بودنشون رو اعلام میکنه اما ذکر میکنه قرار نیست نسل بعدی که توسط این مادران تربیت میشن، تمام عمرشون رو برای پاره کردن زنجیرهای ازاردهنده دنیای ناعادلانه صرف کنن!
Post #17534
36
𝑮𝒓𝒂𝒚 𝑮𝒉𝒐𝒔𝒕 Paris Paloma – LABOUR (the cacophony)
- 💘 4