گاهی اوقات تصور می‌کنم چی می‌شد پایان هر روز از زندگی ما صدایی شبیه بهرام مسافران، یا یکی از کرکترهای نصیحت‌گر مدرن فمیلی روایت می‌کرد از روز یا اتفاقاتی که پشت سر گذاشتیم..
چقد روزها برامون معنای جدیدی پیدا می‌کردن اون موقع. انگار که تازه می‌فهمیدیم توی هر روزمرگی ساده‌ای که با بی‌حوصلگی پشت سر گذاشتیم چه نگاه جالبی نهفته است.. پشت هر اتفاقی که با عصبانیت از سر گذروندیمش، پشت هر ناراحتی لحظه‌ای که برای یه ثانیه همه ذهنمون رو تاریک کرده چه دنیا معنایی خوابیده که ساده از کنارش رد شدیم...
کاش حواسمون باشه جدای اتفاقات وسیعی که از دنیای مجازی تا دنیای سیاست و جنگ و اقتصاد دارن هر روز دغدغه ما میشن، معنای واقعی زندگی روزمره که لابه‌لای ساده‌ترین کاریهایی که به قول انیمیشن روح زندگی کردنه رو فراموش نکنیم..که شب به شب به جای اسکرول کردن توی دنیای بیهوده و لامنتهی مجازی، روز طولانی که پشت سر گذاشتیم رو حتی با کوچک‌ترین اتفاقاتش مرور کنیم، بابت داشته‌هایی که توجهی بهشون نکردیم خدا رو شکر و بابت اتفاقاتی که ممکنه فردا اضطرابش هنوزم ادامه داشته باشه دعا کنیم :)