یکی از بدترین کارهایی که می‌تونیم بکنیم دست بردن توی چرخه‌ی طبیعی کائنات و دنیاست و خیلی مهمه که نذاریم مهربون بودن و احساس همدلیمون باعث بشه آدما کارمای رفتارشون رو پس ندن. برای من خیلی پیش اومده که دقیقا وقتی می‌بینم یک شخصی بعد من حالش خوب نیست و اتفاقات جالبی براش نمیفته برم سمتش و سعی کنم کنارش باشم، حتی با وجود تمام بلاهایی که سر خود من آورده و این بدترین چیز ممکنه. هنر رها کردن آدما به حال خودشون جدا از این که بخش بزرگیش درمورد راحتی و بزرگ شدن و بهتر شدن خودمونه، درمورد اونا هم هست، وقتی شما نمی‌ذارید اون شخص از اشتباهش درس بگیره و جواب رفتارش رو بگیره برای هردوطرف عواقب خوبی نداره؛ نه اون شخص به پتانسیل لازمش برای آدم بهتری شدن و تکرار نکردن اون کارا می‌رسه و نه شما هیچوقت کامل آرامش رو پیدا می‌کنید.