زنها کمتر از مردها کار نمیکنن
هر زمانی که راجعبه نابرابریهای اجتماعی اعمال شده بر زنان حرف میزنیم به نوعی بحث به این کشیده میشه که زنها کمتر از مردها کار میکنن در نتیجه طبیعیه نابرابری وجود داشته باشه، اما این ادعا کاملا نادرسته و برای سرکوب اعتراضات زنان به کار میره.
با اینکه تعداد زنها در مشاغل کم تره زنها هیچوقت دست از کار کردن نکشیدن.
زنها در جنگ جهانی اول کار کردن، در دورههای رکود اقتصادی کار کردن، تو خونهها کار کردن، بدون حقوق کار کردن
زنها نه تنها کمتر از مردها کار نمیکنن بلکه حتی بیشتر هم کار میکنن اما حقوقی دریافت نمیکنن.
زنان خانهدار بیش از ۶۵ درصد جمعیت زنان ایرانو تشکیل میدن.
این زنها بیمه نمیشن
حقوق نمیگیرن
استراحت نمیکنن و هیچوقت مرخصی ندارن و تمامی اعضای خونه متکی به حضور اونهان
زنها هیچوقت کمتر از مردها کار نکردن
بلکه کار زنها هیچوقت دیده نشده.
زنان شاغل هم در صورت ازدواج کارشون برعکس مردها در محل کار تموم نمیشه.
یک مرد شاغل از سر کار به یک خونه تمیز با غذای آماده برای استراحت میاد، یک زن شاغل از سرکار به خونهای میاد که باید تمیز شه و غذا توش آماده شه.
چرا تعداد زنان در مشاغل کم تره؟
عدم امنیت: پیشنهادات جنسی به زنها و بالا بودن آمار آزار جنسی در محیط کار.
دستمزد جنسیتی: طبق گزارشات بین المللی همچنان در شغلهای مشابه دستمزد زنان پایین تر از مردانه.
بی مسئولیتی مردان در جامعه: با اینکه تصور میشه که مردان مسئولیتهای بیشتری نسبت به زنان دارن اینزنهان بار مسئولیت روانی و جسمی یه خانوادهرو ۲۴/۷ به دوش میکشن و با اینکه مسئولیت سنگین تری دارن هیچوقت در حد مردها تحسین نشدن. در نتیجهاش جامعهای که تمامی مسئولیت نگهداری از خانه و فرزند درش به عهده زنانه وقت کمتری برای تمرکز روی حرفهی شغلی و ایجاد سابقه کار موثر باقی میمونه.
سالیان سال حذف عامدانه زنان از جامعه: نا امن سازی محیط باعث میشه جامعه، فرهنگ و خانواده به زنان تلقین کنن که حضورشون در جامعه برابر با عدم امنیتشونه پس باید تو خونه بشینن و در نتیجه استقلال مالی نداشته باشن و ابزار سرکوب راحت تر روشون اعمال بشه.