فلسفه برنامه نویسی یاد گرفتن این نیست.
قبلا از سی شروع میکردن و به جاوا میرسیدن الان شده پایتون (که به نظر من و اکثر اساتیدی که باهاشون داشتم اشتباهه)
دلیلش اینه که شما باید با یه زبانی برنامه نویسی رو یاد بگیری که ذهنیت کار با ماشین رو بهت یاد بده، سی و سی پلاس پلاس همینن، باید هرچیزی که میخوای رو جز به جز بنویسی، مثل پایتون نیست یه اینتر بزنی بره، یجا { نذاری بگا رفتی یجا ; نذاری بگا رفتی و انقدر باید ور بری تا یاد بگیری جزییات مهمه، ماشین نمیفهمه تو منظورت چیه پسفردا کصخلت در نره.
بعدش زبانی مثل جاوا هم یادت میدن چون علاوه بر اون داستان بالا بر پایه شی گراییه و مجبوری شی بسازی تا بتونی یه اپ ساده ران کنی. چون مجبوری، کم کم فلسفه‌اش رو هم یاد میگیری.
زبانای دیگه هم همینن به محض اینکه برنامه نوشتن رو بفهمی با هر زبانی میتونی کار کنی فقط لازمه سینتکسش رو یاد بگیری که زمان زیادی نمیبره.
از ژاپنی نمیری به فرانسوی، همشون یه گوهین فقط کاسه توالت عوض میشه.

نکته بعدیم اینه که مهندسی کامپیوتر «برنامه نویسی» نیست، برنامه نویسی نهایتا ۶ واحد از ۱۴۰ واحدته.

#ارسالی
🐱 | @GorbeOnline