نومید نتوان بود

دلبر که جان فرسود از او کام دلم نگشود از او
نومید نتوان بود از او باشد که دلداری کند

روح غزل:

دوست داشتن بزرگترین هنر انسان است. اگر ادعا کردی که کسی را دوست داری باید او را آنطور که هست دوست داشته باشی نه آن طور که تو دوست داری او باشد!!

این معنی تسلیم در برابر معشوق و مکتب «رضا» در برابر حضرت حق است.
توجه کنیم که او را برای او بخواهیم نه برای خودمان.

در چنین شرایطی است که تسلیم معنا پیدا می کند.دوستی تجلی می یابد و عشق واقعی فرصت شکوفایی می یابد.

چنین عاشقی همیشه امیدوار باقی می ماند که شاید روزی معشوق به او چشم عنایتی بیفکند!!
از چنین معشوقی نباید هرگز نومید شد، به ویژه که او سخی، حکیم، رحیم و مهربان ترین مهربانان باشد.

رهنمود فال:

سرکار خانم جناب آقا خواننده گرامی صاحب فال.بر اساس این غزل به نظر می رسد که مدتی است دوست یا عزیزی را گم کرده باشید یا خواسته مشخصی دارید که به آن دسترسی نیافته اید.

اینک مژده باد شما را که به زودی خواسته تان برآورده می شود.اما در این زمینه چند نکته وجود دارد.

اول اینکه همزبان و همدلی دلخواه را پیدا می کنید ولی باید برای شناختن او هوشمندی به خرج دهید و فرصتهای طلایی را از دست ندهید.

دوم آنکه پیوسته امیدوار باشید و اگر کمی در برآوردن حاجت و خواسته تان تأخیر
شد امیدتان را از دست ندهید.

و سوم که مهمترین نکته است این که توجه داشته باشید آنچه بر شما می گذرد به صلاحتان است مبادا شکوه کنید که پشیمان خواهید شد.

📚آیات نور در سفینه غزل
✍دکتر مصطفی بادکوبه ای

http://t.me/gonbade_davvar