وقتی آژیر به صدا درمیآید؛ روایت آتشنشان گنابادی از ۱۵ سال خدمت.
آتشیار حسین سبحانیزاده، از اهالی روستای سقی و اصالتاً گنابادی، معاون شیفت عملیات حریق و نجات ایستگاه آتشنشانی مشهد است که حدود ۱۵ سال در مجموعه آتشنشانی و خدمات ایمنی فعالیت دارد.
او آتشنشانی را فراتر از یک شغل میداند و میگوید: «برای من آتشنشانی فقط یک شغل نیست؛ بخشی از زندگی و مسئولیتی است که در قبال مردم احساس میکنم.»
سبحانیزاده سختترین بخش این حرفه را تصمیمگیری درست در چند ثانیه میداند؛ زمانی که دود، حرارت و خطر وجود دارد و آتشنشان باید آرامش خود را حفظ کند.
اما برخی صحنهها از خطرناکترین عملیاتها هم سختترند. او از یکی از تلخترین خاطرات دوران خدمتش میگوید:
«یک پیرمرد، بچه سهسالهاش را در بغل گرفته بود، ولی در حال خروج از آتش گیر افتاده بود و هر دو سوختند و پر کشیدند.»به گفته این آتشنشان گنابادی، در گناباد آتشسوزی منازل، اماکن تجاری و انبارها، حریق خودرو، تصادفات جادهای و حوادث مربوط به مزارع و علوفه از مأموریتهای آتشنشانی است.
او بخش قابل توجهی از حریقهای خانگی را ناشی از بیاحتیاطی میداند و درباره زمان وقوع حادثه تأکید میکند: «اولین کار، حفظ آرامش و خارج کردن افراد از محل خطر است. سپس باید با ۱۲۵ تماس بگیرند و آدرس دقیق و نوع حادثه را اعلام کنند.»
این آتشنشان همچنین هشدار میدهد روی روغن شعلهور آب نریزید؛ چراکه آب میتواند موجب پاشش و گسترش شدید آتش شود.
سبحانیزاده درباره لحظه شنیدن آژیر حادثه نیز میگوید: «اولین چیزی که به ذهن میرسه اینه که چه اتفاقی افتاده و آیا کسی در خطره.»
او در روز آتشنشان از خانوادههای آتشنشانان قدردانی میکند و خطاب به مردم گناباد میگوید: «ایمنی را جدی بگیرید و پیشگیری را به بعد از حادثه موکول نکنید.»
و در پایان، یک جمله مهم دارد:
«بهترین حادثه، حادثهای است که اصلاً اتفاق نیفتد.»
🚒 هفتم مهر، روز آتشنشان گرامی باد.
گنابادنیوز | همیشه در جریان گناباد
@Gonagram | Gonabad.ir