‌ 🌱 گاهی از شریک عاطفی‌مون انتظار داریم خودش بفهمه چه چیزی لازم داریم؛ وقتی ناراحتیم متوجه بشه، وقتی خسته‌ایم بیشتر حواسش بهمون باشه یا بدون اینکه چیزی بگیم، بدونه چه نوع حمایتی ازش می‌خوایم. اما ممکنه خودمون هم هیچ‌وقت این نیازها رو واضح باهاش در میون نذاشته باشیم.

🧠 در روابط عاطفی، این انتظار می‌تونه با Mind Reading Expectation یا «انتظار ذهن‌خوانی» ارتباط داشته باشه؛ یعنی فرد فرض می‌کنه شریکش باید بدون بیان مستقیم، احساسات و نیازهای او رو تشخیص بده. در حالی که حتی صمیمی‌ترین زوج‌ها هم نمی‌تونن بدون اطلاعات کافی، از تمام تجربه‌های درونی یکدیگر باخبر باشن.

🌱 وقتی نیازها گفته نمی‌شن، ممکنه یک چرخه شکل بگیره: «من چیزی نمی‌گم، او متوجه نمی‌شه، پس یعنی برایش مهم نیستم.» در حالی که مسئله شاید کمبود محبت نباشه، بلکه کمبود اطلاعات باشه. گفتنِ «وقتی ناراحتم، دوست دارم اول فقط کنارم بمونی» خیلی متفاوت از اینه که منتظر باشیم طرف مقابل خودش دقیقاً این نیاز رو حدس بزنه.

🤍 صمیمیت فقط این نیست که فکر کنیم طرف مقابلمون رو خوب می‌شناسیم؛ بخشی از صمیمیت اینه که اجازه بدیم او هم ما رو بشناسه. برای دوست داشته شدن، گاهی لازم نیست طرف مقابل ذهنمون رو بخونه؛ کافی‌ست جرئت کنیم آنچه درونمان می‌گذرد را به زبان بیاوریم.

‌🌱مرکزمشاوره گفتمان
@goftemanclinic