برخی از دوستان به درستی در کامنت ها اشاره کردن که ai باعث شده دیگه مثل قدیم از برنامه نویسی لذت نبرن.

پاسخ بنده اینه که از یه جنبه هایی این حرف درسته. ولی از یه جنبه هایی هم آدم هیجان زده میتونه باشه.
به شخصه تکنولوژی های فوق العاده متنوعی در یک دهه گذشته برای خودم لیست کرده بودم که یه روزی سعی کنم عمیق تر یادشون بگیرم و باهاشون یه محصولی رو توسعه بدم و لذت‌ش رو ببرم.
لیست این ابزار و تکنولوژی و زبان ها اینقدر طولانی شده که هیچ وقت حتی نمیتونم ۱ درصدشون رو عملی کنم.

اومدن ai یه هیجان و انرژی جدیدی رو به آدم میده. چون بهش اجازه میده که با صرف کردن زمان کمتری از تکنولوژی مد نظرش کمک بگیره و محصول تولید کنه و اون لذت نهایی که توسعه و ساختن با استفاده از تکنولوژی و ابزار محبوبش هست رو بهش برسه.
درسته که در نهایت عمق دانشی که کسب میکنه به اندازه حالت بدون ai نمیشه. اما خب واقع بین اگه باشیم بدون ai احتمالا حتی ۱ درصد اون ابزار و تکنولوژی هارو نمیتونستیم تجربه کنیم.
اما ai این اجازه رو میده که بصورت هوشمندانه و selective مفاهیم مهم تر هر تکنولوژی رو یاد بگیریم و باهاشون محصول توسعه بدیم و ازش لذت ببریم.

از یاد نبریم که یکی از عوامل اصلی ای که ما نمیتونیم یادگیری یه چیز سخت رو ادامه بدیم اینه که خیلی زمان میبره که به یه خروجی ملموس برسیم. واسه همینه شاید همیشه یادگیری یه چیزی که خروجی ملموس داره مثل تکنولوژی های front-end برای خیلی ها ساده تره. چون در مراحل ابتدایی یادگیری به خروجی ملموس میرسی...
با اومدن ai این قضیه میتونه برای سخت ترین تکنولوژی ها هم رخ بده و در خیلی از موارد بتونی از اول مسیر یادگیری خروجی ملموس داشته باشی که بهت انگیزه مضاعف بده برای طی کردن ادامه مسیر یادگیری


این لینک کامنت ها
https://t.me/c/1525472919/7803
https://t.me/c/1525472919/7810

که پاسخ کوتاهی در این کامنت نوشتم
https://t.me/c/1525472919/7811


@gocasts