چند ماه پیش حسم این بود که ما به دوره disposable code میرسیم، شاید کمی اغراق آمیز باشه، اما چنین نشونه هایی ثابت میکنه که خیلی دور از ذهن هم نیست. ابزاری که یک تیم در طول یک سال نوشتن رو یک مهندس در کنار ۵۰ تا ورکفلو داینامیک claude fable در ۱۱ روز بصورت موفقیت آمیز rewrite کرده.
نوشتن ۱۳۰۰ خط کد در دقیقه به اندازه کافی سریعه و الان بیش از این که لازم باشه نوشتن کد سریع بشه، بقیه فرآیندهای توسعه هم باید سریع بشن، از شناسایی نیاز گرفته، تا نوشتن انواع سناریوهای تست و verification و در نهایت پروسه های ci و deployment.


یه سری نکات خیلی مهمه، اولیش داشتن independent test suite هست.
اخیرا برای rewrite یه پروژه از لاراول به گولنگ همین خلا رو احساس کردم که ای کاش تست های فعلی مستقل از کد اصلی بود که میشد همون test caseها رو برای نسخه گولنگی هم استفاده کرد.
یکی از دلایلی که راحت تونستن Bun رو از Zig به Rust سریع rewrite کنن همین نکته بوده، تست ها typescript بودن و مستقلا میشد اجراشون کرد.


https://bun.com/blog/bun-in-rust

https://x.com/i/status/2074993112217461020

@gocasts