💠 حسین بن حمدان و اعتقاد به نبوت و رسالت امامان علیهم السلام

حسین بن حمدان در کتاب الهدایة الکبری رُمانی طولانی با سندی ظلمانی به مفضل بن عمر نسبت داده است که متأسفانه بخشی از آن به آثار شیعه راه یافته است. در بخشی از این رُمان بر امام صادق علیه السلام بسته است:

يَا مُفَضَّلُ‏ مَا كَانَ‏ فِي‏ الْقُرْآنِ‏ أَنْزَلْنا وَ إِنَّا جَعَلْنَا وَ إِنَّا أرسلنا وَ إِنَّا أَوْحَيْنا فَهُوَ قَوْلُ الْأَنْبِيَاءِ وَ الرُّسُلِ الْمُخَوَّلِينَ فِي بَسَائِطِ مَلَكُوتِ السَّمَاءِ وَ تُخُومِ الْأَرْضِ فَهُمْ نَحْن. (الهدایة الکبری، نشر البلاغ، بیروت، ص 444)

در این عبارت ائمه اهل بیت علیهم السلام صریحاً «انبیاء» و «رسل» نامیده شده اند.

☘ دیدگاه شیعه درباره نبوت و رسالت ائمه علیهم السلام:

1. سدیر صیرفی گوید: به امام صادق ع عرض کردم ... نزد ما گروهی هستند که مدعی اند شما رسولانید و این آیه را برای ما می خوانند: «یا أَيُّهَا الرُّسُلُ‏ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ‏» امام فرمود: ای سدیر. گوش من و چشم من و موی من و پوست من و گوشت من و خون من از اینان بیزار است و خداوند و رسولش نیز از آنان بیزارند. اینان بر دین من و دین پدران من نیستند و خداوند مرا با آنان در روز قیامت جمع نمی کند مگر آن که بر آنان خشمگین است. سدیر گوید: گفتم پس شما چیستید؟ فرمود: ما خازنان علم خداییم. ما ترجمان امر خداییم. ما گروهی معصوم هستیم که خداوند به اطاعت ما امر کرده و از نافرمانی ما نهی نموده. ما حجت رسای خداوند بر کسانی هستیم که در زیر آسمان و بالای زمین اند. (الكافي ؛ دار الکتب الإسلامية ؛ ج‏1 ؛ ص269)

2. امام صادق ع فرمود: هر که بگوید ما انبیا هستیم پس لعنت خدا بر او باد و هر کس در آن [یعنی نبی نبودن امام و ملعون بودن کسی که معتقد به نبوت امام است] شک کند؛ پس لعنت خدا بر باد. (رجال الكشي ؛ دانشگاه مشهد ؛ ص301)

3. ابوبصیر گوید: امام صادق ع فرمود: بیزارم [یا بیزار باش] از هر که ادعا کند که ما انبیاء هستیم. گفتم: خداوند از چنین شخصی بیزار باد. (رجال الكشي ؛ ص297)

4. امام صادق ع به ابن ابی یعفور فرمود: ای عبدالله من بیزارم از هر کس که بگوید ما انبیاء هستیم. (رجال الكشي؛ ص246)

5. أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ عَلِيّاً مِنِّي كَهَارُونَ‏ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِيَ‏ بَعْدِي‏. (الكافي ؛ دار الکتب الإسلامية ؛ ج‏8 ؛ ص26)

@gholow