و امروز به یکی از دوستانم گفتم؛
«اون آدم توی لحظه‌هایی غرقه که شاید بعد از تجربه‌اش، دیگه حتی نخواد بهش فکرکنه. اما تو کسی هستی که لحظه‌هات رو با تمام تازگی‌شون، بارها و بارها لمس می‌کنی‌! به یاد می‌آری! تو در لحظه ثبات داری و اون با تمامِ در لحظه‌بودنش، از ثباتِ لحظه فراریه!»
و به این اندیشیدم که ما گاهی مفهومِ در لحظه‌بودن را با از خاطر بردنِ خاطرات و آدم‌هایی که دوستشان می‌داریم، اشتباه می‌گیریم.