گربه‌ام روی تخت دراز کشید. صدایش کردم. کمی سرش را کج کرد و دُمش را تکان داد. با خود گفتم، شاید باید به انسان‌ها نیز دُمی عطا می‌شد. بلکه گاهی بی‌جهت نگاه نچرخانیم و تنها آن را حرکت دهیم. اما انگار خودِ خدایش به بازی‌گرفتنِ بشر را دوست دارد! مخصوصا برای آن‌هایی که لیاقتِ نگاه‌ها را ندارند.