یکی دیگر از این مالیات‌ها، مالیات برای تأمین اجتماعی است. با این استدلال که «سـهم‌دهنده» وقتی دیگر نتواند کار کنـد،بـرای امـرار معـاش بـه فرزندانش وابسـته نخواهـد بـود. بیایید ببینیم که آیـا ایـن درسـت اسـت یـا خیـر. بایـد درنظـر داشـته باشـیم کـه مالیـات بخشـی از تولیـد اسـت؛آن‌هـا بــرآن‌چــه در حال حاضر،ونه در گذشـته، تولیــد می‌شــود،وضــع می‌شـوند. بنابرایـن، پرداخـت مزایـا بــه سـالمندان غیـرمولـد از چیــزی که دولت از فرزندان مولد آنان جمــع‌آوری می‌کنـد، حاصل می‌شود. دولـت نمی‌توانـد ایـن پـول را از کـس دیگـری دریافـت کنـد. بنابرایـن، درواقـع، فرزنـدان بـه‌ صـورت جمعـی و بـدون عشق از والدیـن خـود حمایـت می‌کننـد. مالیاتی که می‌توانست، در قالب همان خانواده و سرپرستی از والدین صرف شود.