آقای دکتر:

مائو زمانی پای میز با واشینگتن نشست که خطر واقعی و بیخ گوشش شوروی بود، نه آمریکا.

برای کاخ سفید هم مهار شوروی اولویت اول بود، پس آمریکا به چینِ اتمی نیاز داشت و حاضر شد امتیاز بزرگ بده؛ یعنی پذیرش چین واحد و تحویل کرسی دائم شورای امنیت.

چین نه زیر بمباران آمریکا بود و نه قرار بود خلع سلاح بشه. مائو وسط یک بازی سه‌ضلعی، کارت آمریکا رو علیه شوروی سوزوند.

وضعیت امروز ما درست نقطه مقابله.

الان خود آمریکا طرف تخاصم و تجاوز مستقیم نظامی به ایرانه؛

نه پای موازنه‌سازی در میونه و نه نیازی که واشینگتن رو وادار به امتیاز دادن بکنه.

آمریکا امروز دنبال شراکت استراتژیک نیست، دنبال خلع سلاح بازدارندگی موشکی و جمع کردن عمق منطقه‌ای ماست.

مذاکره زیر بار آتش و بعد از حمله مستقیم، اسمش مانور ژئوپلیتیک نیست، تحمیل شروط دشمنه.

مائو از موضع قدرتِ بدون جنگ با آمریکا وارد مذاکره شد ، نه زیر ضربه و با واگذاری ابزارهای بقا.



@ghadar_ir