که ما همچنان می‌نویسیم
که ما همچنان
در اینجا مانده‌ایم
مثل درخت که مانده‌است
مثل گرسنگی
که اینجا مانده است
مثل سنگ‌ها که مانده‌اند
مثل درد که مانده است
مثل زخم
مثل شعر
مثل دوست داشتن
مثل پرنده
مثل فکر
مثل آرزوی آزادی
و مثل هر چیز که از ما نشانه‌ای دارد.
«محمد مختاری.»
Post #2936
6
Forwarded from چامه‌های ناگهان.