مجتبی مینوی:

بنده با کمال خلوص و صمیمیت اقرار می‌کنم و به هر کسی بدون استثناء حق می‌دهم که هر جوری دلش می‌خواهد شعر بگوید و نثر بنویسد اما فقط برای عمه‌اش!
اگر برای زبان فارسی شعر یا نثر می‌نویسد گ‍‍ــ ه می‌خورد هر جوری دلش می‌خواهد بنویسد.
مقداری از آثار نادر نادرپور را می‌پسندم. از بعضی نوشته‌های میرزازاده نعمت هم خوشم آمده. از بعضی نوشته‌های شفیعی‌کدکنی هم همینطور.
روی هم رفته ده، پانزده تا از کتابهای شعر نو را پسندیده‌ام. شعر تنها وقتی خوب است که شعر خوب باشد شعر کهنه و نو ندارد.

بخارا ۸۰، ص۴۳۷

#روایت_فرصت
📍کتابفروشی فرصت
📚 @forsatbook