در روزهایی که بحث سهمیه‌های کنکور و تبعیض در پذیرش دانشگاه‌ها دوباره داغ شده، یک گزارش سیاستی سراغ موضوعی حساس رفته است:
🔴 آیا آسیب‌دیدگان جنگ اخیر باید سهمیه ورود به دانشگاه داشته باشند؟
گزارش مرکز تحقیقات ثریا می‌گوید پاسخ به این سؤال به نوع آسیب بستگی دارد.
📌 در این گزارش، آسیب‌دیدگان جنگ به ۳ گروه تقسیم شده‌اند:
1️⃣ آسیب جسمی و جانی؛ افرادی که خود یا اعضای درجه‌یک خانواده‌شان دچار جراحت، معلولیت یا فقدان شده‌اند.
2️⃣ آسیب گسترده منطقه‌ای؛ مناطقی که جنگ موجب آوارگی گسترده یا اختلال جدی در آموزش و زیرساخت‌های آموزشی شده است.
3️⃣ آسیب مالی و ملکی فردی؛ افرادی که خودشان آسیب جسمی ندیده‌اند، اما خانه یا دارایی‌شان در حملات آسیب دیده است.
پیشنهاد گزارش:
⚠️ قرار نیست هر نوع خسارت به یک سهمیه جدید تبدیل شود.
برای آسیب‌دیدگان جسمی و جانی، گزارش استفاده از ظرفیت‌های موجود حمایت از ایثارگران را پیشنهاد می‌کند.
برای مناطق جنگ‌زده، پیشنهاد شده همان سازوکار موجود سهمیه مناطق آسیب‌دیده از بلایای طبیعی، با اصلاحاتی، به مناطق دارای آسیب گسترده جنگی نیز تعمیم پیدا کند؛ این سازوکار در حال حاضر ۵٪ سهمیه مازاد با شرایط مشخص دارد.
اما درباره کسانی که صرفاً خانه یا اموالشان آسیب دیده، گزارش صریح‌تر است:
❌ ایجاد سهمیه دانشگاهی توصیه نمی‌شود.
در عوض، بسته‌هایی مانند کمک‌هزینه تحصیلی، مشاوره، حمایت از دانش‌آموزان و پرداخت بخشی از شهریه دانشگاه پیشنهاد شده است.
📊 این بحث در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که نظام آموزش عالی ایران همین حالا با بیش از ۲۰ نوع سهمیه و تسهیلات پذیرش مواجه است؛ سهمیه‌هایی که حاصل نزدیک به ۶۰ مصوبه در چند دهه گذشته‌اند.
🔎 سؤال اصلی حالا این است:
اگر هر آسیب جدید، یک سهمیه جدید به کنکور اضافه کند، مرز سهمیه‌ها کجاست؟
گزارش هشدار می‌دهد که گسترش مداوم سهمیه‌ها می‌تواند ظرفیت پذیرش آزاد را کاهش داده، احساس بی‌عدالتی ایجاد کند و حتی به اعتماد عمومی به نظام علمی آسیب بزند.
📌 راه‌حل پیشنهادی گزارش:
به‌جای «جبران خسارت با دستکاری نتیجه کنکور»، تا حد امکان باید خسارت با پول، خدمات حمایتی، بازسازی زیرساخت و حمایت آموزشی مستقیم جبران شود.
@funical