آمدم با کوله بار راز داران امدم
دیده شادان از نگاه دوستداران امدم
با قدم های سبک اما وزین از خاطرات
سوی دانشگاه ومهد عشقداران آمدم
سی سال از خاطره با کوله باری پر زعشق
اول مهر است و با امید یاران آمدم
رفته ام آهسته اما در ورای جسم و جان
آتشین از شعله پندار داران آمدم
بهر دیدار جوانان جانشین پیرها
با دلی خندان و چشمی اشکباران آمدم
سالها منطقکده نامش شده دانشکده
با مسما ی مکان و یادیاران آمدم
یادم آمد میکده مملو زساغر های می
درپی ساقی وجام میگساران آمدم
ساغرمملو زعلم دردست استادان ناب
عاشقانه جان بکف برخوشه کاران آمدم
دیدم از جور زمان پیران مست میکده
با امید شادی این نوجوانان آمدم
بعد چندین سال در پیمانه کشت و نمو
دیدن محصول وشهد غنچه زاران امدم
آه دیگر در مکان پیران موبد نیستند
حسرت از دیدار یار و جان نثاران آمدم
این ریاضی چیست کز شهد شراب ناب آن
با سلاح فرض و حکم رازداران امدم

الف.نیکنام
بداهه
بمناسبت سی امین سالگرد تاسیس دانشکده علوم ریاضی دانشگاه فردوسی مشهد
اول مهرماه ۱۴۰۵