عصیان

مقابلِ آینه ایستاد و با خودش گفت: «مرا ببخش که نمی‌توانم از رنج‌هایت بکاهم و تنها رنجت را بیشتر و عمیق‌تر می‌کنم.

بابا، بدونِ تو خیلی زندگی برایم سخت است.»

#چه قدرتی در سکوت نهفته

آن کس که تو را دارد، از عیش چه کم دارد؟
وان کس که تو را بیند، ای ماه چه غم دارد؟

#مولانا

🎀

پاییزشد 🍁🍂

ضربه ی سختی خورده بودم
و درس دشواری نیز آموخته بودم...
اینکه نمی‌توانی به هیچکس جز خودت تکیه کنی...

اروین د یالوم

#نامه یادگاری

🫠#

#عکس زیاد دارم گفتم اینها باشد یادگاری

سی ام شهریور تولد من است. همانطور قبلاً ذکر کردم، من متولد شهریور هستم. من آدم تنهایی هستم و این تولدم به تنهایی ام سپری شد. با نوشتن نامه‌های کوچک برای خودم، امروز در گوشه‌ای از خانه، عکس‌ها و خاطرات پدر را همراه برادرانش جلوی خودم گذاشتم. گیلاس، چای سیاه همراه نعنا دم کشید را سر کشیدم. آهنگ‌های قدیمی افغانی، دیوار پر از عکس خاطره و من با گیلاس و چای؛ این بود تولد من در تنهایی خودم، در جوار خودم، بدون حضور کسی. خوشحالم که امروز را در تنهایی خاطرات شیرین پدرم سپری کردم. عکس‌هایم را در اینجا منتشر می‌کنم و امیدوارم سال دیگر به تنهایی سپری نشود. آرزو دارم سال دیگر را با تاریکی زندگی نکنم. امروز روز تنهایی من است و فردا خدا می‌داند؛ زندگی پر از سوپرایز است، کسی از فردا خودش خبر ندارد. این متن باشد یادگار تا از من دردمانده، شیدا، چون من هم رونده هستم.

به یاد خاطرات گذشته من زنده هستم.
بیا عزیز من، که چون من هم رونده هستم.

سی ام شهریور،تولد من است …)

به روزهای پایانی شهریور نزدیک می‌شوم.

«چیزی نیست» عبارتی‌ست که آن را می‌گوییم؛
وقتی که درون‌مان لبریز از همه چیز است.
محمود درویش

وقتی دلم برای پدرم تنگ می‌شود، به این آهنگ پناه می‌برم: به صدای شجریان، به غروب دلگیر هرات و به کلمات «هزاران خورشید تابان» فکر می‌کنم. من حتی به تو هم فکر می‌کنم؛ به تو و کابل.