من خسته‌ی راه مراعاتم. مراعات حال کوچیکتر از خودم چون نمیدونه، مراعات حال بزرگتر چون دلشون نازک شده، مراعات فلان آدم چون زندگی بهش سخت گرفته، مراعات حال بیسار آدم چون ساده‌ست، مراعات آدم تنها و مراعات آدم درونگرا و برونگرا و فلان‌گرا ... من خسته‌ی راه مراعاتم؛ چرا که هیچوقت تو دسته آدمهایی نبودم که مراعاتش رو کرده باشند.

مجید نجفیان