وقتی می‌نویسی می‌خوام جوهر بشم برم تو کلمات کاغذت، اونقدر که محو میشی و غرق توی قلم.
می‌خوام نوری بشم که میتابه بهت و گونه هاتو نوازش می‌کنه، باد بشم و بپیچم توی موهات، خاک بشم و قدم برداری ..
کی از شدت علاقه من به تو خبر داره؟
تو باب دلمی، باب دل خسته‌ی من!
تو وجودت برکت بوده و حالا تموم امیدی که من دارم توی تو خلاصه شده.


https://t.me/Ftsdls