می‌خواهم خودم را بغل کنم و با خودم حرف بزنم. چقدر خودم را بخاطر دیگران زجر دادم؛ بخاطر آنها سرزنش کردم برای رفتن دیگران، برای قضاوت‌شدن و تحمل دیگران. قلبم را فشار آوردم. چقدر خودم را نابود کردم ! آیا ارزشش را داشت؟ نه، خیر، نداشت. برای خودم متأسفم؛ نتوانستم آدم خوبی باشم. همیشه در انتخاب آدم‌ها اشتباه کردم و باز هم اشتباه کردم. می‌خواهم خودم را بغل کنم و از خودم معذرت‌خواهی کنم: چرا این‌طور زجر کشیدم برای آدم‌های پوچ و بی‌معنا؟بی لیاقت زندگی ؟