Post #2377
89
عصیان چقدر زندگی زودگذر است! حتی با گذر زمان همه چیز تغییر می‌کند؛ آدم‌ها و حتی لحظه‌هایی که می‌گذرانید. هیچ‌کس شما را درک نمی‌کند.
من دفتر خاطرات ندارم که بنویسم؛ همه نوشته‌هایم در عصیان است. چقدر تنها هستم و چقدر خسته؛ حتی گریه‌ها مرا آرام نمی‌کنند، حرف زدن هم، نشستن در تاریکی هم.