نمی‌خواهم اخبار را گوش بدهم، وارد صفحه اینستا هم نمی‌روم. نمی‌دانم بار چندم است که آهنگ سیاوش قمیشی را گوش می‌دهم. داشتم گریه می‌کردم؛ برای خودم، برای دیگران. کاری هم از دستم ساخته نیست. با استوری گذاشتن هم چیزی ثابت نمی‌شود. فقط می‌خواهم در اینجا بنویسم: حال اهالی هرات خوب نیست. ما با مردمان زندگی می‌کنیم، زبان‌مان یکی‌ست؛ اما آنها نمی‌دانند و نمی‌فهمند زبان را.