اگر کانال، گروپ تلگرام، واتساپ، اینستاگرام یا هر جای دیگری را مدیریت می‌کنید، حتی اگر فقط ۵ نفر عضو دارید، خواهش می‌کنم این پیام را برسانید.

مهاجرینی که از ایران اخراج شده‌اند، اکنون در خاک خودشان، در افغانستان، نه آب دارند، نه غذا، نه بستر خواب، نه سقف، نه پول، نه زندگی، نه حتی یک سایه که زیر آن پناه بگیرند.

یک لحظه چشم ببندید...
خودتان را جای آن مردی بگذارید که با زن و کودکش،
با لباس‌های خاک‌آلود،
زخم‌خورده از راه،
ایستاده گوشه‌ی جاده و فقط به سکوت مردم نگاه می‌کند.

بی‌تفاوت نباشیم.
بی‌رحم نباشیم.
اگر حتی ۱۰ افغانی می‌توانید کمک کنید،
اگر حتی یک قرص نان خشک،
یا یک بطری آب معدنی می‌توانید تهیه کنید،
دریغ نکنید.

یادمان نرود؛
وقتی دیگر جاها جنگ شد،
مردم فیلترشکن می‌خریدند می‌فرستادند،
پول جمع می‌کردند، برای نیازمندان کارت هدیه می‌خریدند، صدایشان را بلند می‌کردند.

حالا وقتِ ماست.
وقتِ انسانیت ما.

اگر نمی‌توانید کمک مالی کنید،
حداقل نشر بدهید.
یک استوری، یک پست، یک پیام در کانال یا گروپ‌تان.
همین می‌تواند جان یک خانواده را نجات بدهد.

ما که ادعای تاریخ ۵ هزار ساله داریم،
ما که می‌گوییم ملت قهرمان‌پرور هستیم،
که از مهمان‌نوازی‌مان دنیا گفته…
ننگ است اگر در چنین روزی سکوت کنیم.
ننگ است اگر فقط نگاه کنیم