➕خوشبختانه ماهواره‌ها بعنوان دکل عمل میکنن و نیازی به دکل زمینی یا تجهیزات اضافه نیست.
➖متاسفانه سیستم Direct to cell در اصل به اپراتورهای موبایل شریک Starlink متکیه. اپراتور، طیف فرکانسی و اتصال به شبکه خودش رو در اختیار این سرویس قرار میده و ماهواره مثل یک دکل موبایل فضایی وارد شبکه میشه.
🔴توضیحات شفاف و کاملتر🔽
استارلینک برای ایران نیاز به دیش و تجهیزات فیزیکی داره. اون اتصال مستقیم از گوشی به استارلینک بدون دیش که بهش میگن "Direct to cell" احتیاج به همکاری یه اپراتور داره. یعنی یه اپراتور خارجی معتبر مثل T_mobile روی ایران باید فعال بشه و e_simهاش رو بصورت کیوآرکد به درون ایران قاچاق کنن و به کاربران ایرانی برسونن. این یعنی استارلینک و اون اپراتور باید اختصاصا برای ایران وارد یه عملیات فنی بزرگ و پیچیده بشن که برای یه بازه موقت پنج‌ماهه نزدیک به یک میلیارد دلار هزینه‌شه و پنتاگون باید با استارلینک و اون اپراتور قرارداد ببنده و پول رو پرداخت کنه که یه کاسب مثل ترامپ خیلی بعیده این هزینه رو تقبل کنه و تو جنگ چهل روزه هم پنتاگون با ایلان ماسک که ۵۰۰میلیون دلار هزینه اولیه و ماهانه ۱۰۰میلیون دلار خواسته بود، سر مبلغ به توافق نرسید.
تو این عملیات فنی، ماهواره‌های استارلینک باید برای ایران ظرفیت اختصاصی ایجاد کنن و تعداد زیادی از پرتوهای ماهواره‌ها روی ایران قفل بشن که هر پرتو در صورت عمود بودن شعاع حدودا ۲۰ کیلومتری رو پوشش میده. ظرفیت کل هر پرتو در نسل فعلی حدود ۴ تا ۱۰ مگابیت بر ثانیه‌س یعنی حدود ۰٫۵ تا ۱٫۲ مگابایت بر ثانیه، که بین همه کاربران تقسیم میشه، مثلا روی شهر شلوغ تهران اون پهنای باند بین هزاران نفر تقسیم میشه و به هر گوشی ممکنه فقط ۱ کیلوبایت بر ثانیه یا حتی کمتر برسه که فقط میشه به سختی باهاش متن فرستاد، ضمنا اگه دکلهای ایرانی رو همون فرکانس فعال بشن با نویز، سیگنال ضعیف ماهواره رو خفه میکنن.
🌟@FREELAND8