𓍯 忘れな草نه آخه اونقدرم کتابی نیست که بتونم بگم نویسندهام من یه بدبختی ام که دوست دارم مانگا بکشم و انیمه بسازم ولی هیچی از گرافیک و طراحی یا حتی ساخت ویدیو با هوش معنوعی هم بلد نیستم
مثلا فرض کن داری انیمه میبینی بدون تصویر فقط یا زیرنویس و توصیف حالت چهره و زاویه دید
𓍯 忘れな草نه آخه اونقدرم کتابی نیست که بتونم بگم نویسندهام من یه بدبختی ام که دوست دارم مانگا بکشم و انیمه بسازم ولی هیچی از گرافیک و طراحی یا حتی ساخت ویدیو با هوش معنوعی هم بلد نیستم
𓍯 忘れな草بزار من به عنوان کسی که سال ها از نویسنده های تازه کار انتقاد کرده و البته خودشم چیزی بارش نیست ، دلم میخواد ببینم چی نوشتی
نه آخه اونقدرم کتابی نیست که بتونم بگم نویسندهام من یه بدبختی ام که دوست دارم مانگا بکشم و انیمه بسازم ولی هیچی از گرافیک و طراحی یا حتی ساخت ویدیو با هوش معنوعی هم بلد نیستم
𓍯 忘れな草یه چیزی هست که مدتیه دوست دارم باهاتون در میون بذارم.🪻 احتمالاً بعضیهاتون میدونید که من مدتیه دارم روی یه پروژهی داستانی به اسم A Scientist’s Diary (ASD) کار میکنم. ASD برای من صرفاً یه داستان یا یه فیکشن دیگه نیست؛ پروژهایه که مدت زیادی از ذهن و زمانم…
بزار من به عنوان کسی که سال ها از نویسنده های تازه کار انتقاد کرده و البته خودشم چیزی بارش نیست ، دلم میخواد ببینم چی نوشتی
𓍯 忘れな草امروز میخوام یکم راجب UYBU باهاتون صحبت کنم. من معرفی کارکترها رو گذاشتم، بعضی وقتا ازشون دیالوگ گذاشتم و... ولی هیچوقت نشده که از روند نوشتن UYBU براتون پست بذارم، یا اینکه اصلاً توضیح بدم من چجوری مینویسم. حقیقتاً سبک نوشتن من با خیلی از فیکشنهایی که…
اینجا راجبش بهتون توضیح دادم که معمولا چجوری مینویسم
یه چیزی هست که مدتیه دوست دارم باهاتون در میون بذارم.🪻 احتمالاً بعضیهاتون میدونید که من مدتیه دارم روی یه پروژهی داستانی به اسم A Scientist’s Diary (ASD) کار میکنم.
ASD برای من صرفاً یه داستان یا یه فیکشن دیگه نیست؛ پروژهایه که مدت زیادی از ذهن و زمانم رو به خودش اختصاص داده و از همون روزهای اول شکلگیریش تا الان، بارها و بارها تغییر کرده، بزرگتر شده و مسیرش عوض شده. شاید حتی براتون جالب باشه که بدونید ایدهی اولیهی ASD از چیزی به سادگیِ دیدن اسم «لویه» روی یه شیشهی زیتون پرورده شروع شد. 😭
همون یه اسم باعث شد چندین ایدهی مختلف توی ذهنم شکل بگیره و در نهایت چیزی به وجود بیاد که امروز بهش میگم ASD. من سبک داستاننویسی خودم رو دارم و میدونم که ممکنه با چیزی که خیلی از آدمها به عنوان یک داستان «معمول» میشناسن متفاوت باشه. فرم روایت، نوع دیالوگها، ریتم داستان، شخصیتها و حتی بعضی انتخابهایی که در طول داستان انجام میدم، ممکنه برای همه جذاب یا قابلدرک نباشه. و راستش کاملاً هم طبیعیه. من ASD رو خیلی دوست دارم، چون بخشی از مسیر نویسندگی و تخیل خودمه؛ اما این به این معنی نیست که انتظار داشته باشم هر کسی که اون رو میخونه هم حتماً دوستش داشته باشه.
هر کدوم از شما سلیقهی خودتون رو دارید و کاملاً حق دارید از ASD خوشتون بیاد، باهاش ارتباط برقرار نکنید، بعضی قسمتهاش رو دوست داشته باشید و بعضی قسمتهاش رو نه، یا حتی در نهایت اصلاً داستان موردعلاقهتون نباشه. اتفاقاً اگر روزی تصمیم بگیرید ASD رو بخونید، دوست دارم نظر واقعی خودتون رو بدون تعارف داشته باشید.
نه اینکه فقط چون نویسندهش منم بگید «خوبه». اگر جایی براتون جذاب نبود، اگر چیزی رو دوست نداشتید، اگر جایی با شخصیت یا روند داستان ارتباط نگرفتید، یا حتی اگر فکر کردید چیزی میتونسته بهتر نوشته بشه، میتونید بهم بگید. من از شنیدن نظر متفاوت ناراحت نمیشم؛ برعکس، به عنوان کسی که خودش داره داستان مینویسه، فکر میکنم شنیدن نظر صادقانه خیلی ارزشمندتر از تعریفیه که صرفاً برای خوشحال کردن من گفته بشه. برای همین میخواستم ازتون یه چیزی بپرسم: اگر واقعاً علاقه داشته باشید، دوست دارید من اپیزودهای ASD رو هم توی چنل باهاتون به اشتراک بذارم؟ منظورم این نیست که همه حتماً باید بخوننش یا اینکه اگر نخونید ناراحت میشم. اصلاً. 🫶🏻
فقط میخوام بدونم آیا واقعاً براتون جالبه که این پروژه رو از نزدیکتر دنبال کنید و اپیزودهاش رو بخونید، یا ترجیح میدید ASD صرفاً در حد معرفیها، شخصیتها و چیزهایی که گاهی ازش توی چنل میذارم باقی بمونه. اگر دوست داشتید، میتونید بهم بگید که مایلید اپیزودها رو براتون بفرستم.
و اگر هم علاقهای ندارید، کاملاً قابل احترامه و هیچ مشکلی نیست. 🌱 در هر صورت، ممنونم که تا همینجا هم اجازه دادید بخشی از چیزهایی که مینویسم و دوست دارم رو باهاتون به اشتراک بذارم.
ASD برای من ارزش زیادی داره، و شاید به همین دلیل کمی برام سخته که تصمیم بگیرم چقدر ازش رو با بقیه شریک بشم. ولی فکر کردم شاید بهتر باشه قبل از اینکه چیزی رو بیدلیل توی چنل بذارم، اول از خودتون بپرسم. 🤍
Kamahalan feels like a little door back into childhood — into a world where imagination is not something you outgrow, but something that still belongs to you. And somehow, every time I listen to it, that door feels a little easier to find.
🎆AnimeVerse🖤🐈⬛️سلام و درود. 🥀به آخرین پست از سری پست های توضیح دنیای ارباب رازها خوش آمدید. 🥀از اونجایی همچنان وسط دونگهوا خیلی درمورد «دوره های تاریخی» حرف میزنن و باز خیلی کم درموردش توضیح میدن، گفتم که پست آخر رو به همین مورد اختصاص بدم. 🥀البته توی وقفه های بین…