𓍯 忘れな草 یوریس، بال‌های جوانت را باز کن و به آسمانی که می‌خواستی پرواز کن. با پاهایت، هوا را حس کن و با چشمانت، او را بنگر. کاش بحث را به چشمانت نمی‌کشیدم، چون تا خود سپیده‌دم یا حتی فراتر از آن می‌توانم از آن‌ها صحبت کنم؛ بدون هیچ بی‌حوصلگی یا خستگی. چشمانت آدم‌خوار…