دکتری که از عنفوان طفولیت تا چهارده سالگی فقط منو پیش ایشون میبردن ویزیت. خودم هیچی ازش یادم نمیاد ولی مادرم میگه خیلی دکتر باحوصله، خوش اخلاق و اصطلاحا کاردرستی بود. مادر میگه همیشه اول بچه رو میذاشت روی ترازو. بار اولی که منو برده پیشش بخاطر سوختگی مختصر ناحیه دیاپر (قسمتی که پوشک میکنیم بچه رو) بوده و دکتر در پایان ویزیت میگه این بچه همه چیش خوبه فقط یذره وزنش کمه. یه پماد مینویسه واسه سوختگی و یه کاغذ پر از مواد غذایی ای که لازم بوده رو مینویسه و میگه یه ماه بعد بیا دوباره ببینمش. مامان میگه یه ماه بعد رفتم و تا گذاشتت روی ترازو گفت آفررین، الان وزنش عالیه. مشخصه که مامان مهربون و دلسوزی هستی.
چندین سالی هست که خبر دار شدم به رحمت خدا رفته.
ظهر جمعه بود و یهو یاد ایشون افتادم.
شما چی؟ دکتر بچگیاتونو یادتونه؟
خاطره ای ازش دارین؟