دقیقا راجع به همه‌چی همینه

هنرِ دستِ خیاط رو نمیخرم و براش ارزش قائل نیستم --> میرم لباس شب نایلونی جنس اشغال میخرم که سریعتر و راحت‌تر به دستم میرسه --> ماهِ بعدش لباس از ۸ جا چاک میخوره و غیرقابل استفاده‌‌س، میندازمش دور --> landfill ها پر از مواد غیر قابل تجزیه و مصرف مجدد میشن --> هنر دست خیاط گرونتر میشه چون متریالِ طبیعی غیر قابل harvest شده --> کسی نمیخره و دوباره از اول.

همینو بگیر با تک تک موارد استفاده روزمره‌مون تا ته خط برو. غذا، لباس، وسایل خونه، اطلاعات حتی، همه‌ش تبدیل به یه صنعت سریع و خشنی شده که برای هیچکس توقف نمیکنه و نمیتونی دو دیقه توش وایستی نفس بکشی مگرنه له میشی.