🖌 شاعرانه ۱۴۵۸

👤 امیری فیروزکوهی

آه از این هستی که تا جان داشتیم 

یا غم جان یا غم نان داشتیم

نه گلی همدم ، نه مرغی نغمه ساز

طالع خار بیابان داشتیم

نه غم ایمان و نه پروای کفر

ما نزاع کفر و ایمان داشتیم

درد پنهان بود و رنج آشکار

آنچه از پیدا و پنهان داشتیم

زان شدم مجنون و بی حاصل چو بید

کز حیا سر در گریبان داشتیم

غم پریشانم نمی کرد این چنین 

گر غم زلفی پریشان داشتیم

عافیت از خلق جستیم ای دریغ

ما ز درد امید درمان داشتیم

هر که گویی زد در این میدان و ما 

گوی سر در خط فرمان داشتیم

غفلت عهد جوانی یاد باد

کز فریبش عیش مستان داشتیم

بهره ی موری نداریم از غنا

زانکه استغنا فراوان داشتیم

یادگار از دامن شبها چو شمع

صبحدم اشکی به دامان داشتیم

این خطا از چشم ما بود ای ردیغ

چشم یاری گر ز یاران داشتیم

زآنچه از دنیا توانی داشتن

سهم ما این بس که حرمان داشتیم

        @foalborz
* ─┅•𑁍⊱🍁⊰𑁍•┅─*.