🕊Flying without wings🕊

از قسمت دو تا پنج فقط داشتم بزور میدیدم بخاطر تعریف هایی که ازش شنیدم ولی بعدش یهو تو همین چند روز شد بخش جدانشدنی از زندگیم.

فصل یک گلیمور گرلز رو تموم کردم.

پنجمین سالیه که دارم آرزوی سال های دورم رو زندگی میکنم.

واقعا خسته‌ام.
از قیمت‌ها خسته‌ام، از غم دی‌ماه خسته‌ام، از وی‌پی‌انی که به زور می‌گیره خسته‌ام، از ناامیدی و اضطراب هر روزم خسته‌ام، از آدم ها و بی معرفتی هاشون خستم،از اینکه آخرین باری که بیشتر از چن ساعت حالم خوب بوده رو یادم نمیاد خستم،از اینکه فقط دارم کشون کشون خودمو رو آسفالت زندگی جلو میبرم خستم،از اینکه کاری از دستم برنمیاد خسته‌ام، از اینکه آرزوهام آرزو می‌مونن خسته‌ام.

تو را وطن غمگین کرد
وگرنه توبیدی نبودی با هر بادی بلرزد.

«برایم چایی بریز و در آغوشم بمان.
دردانه‌ی من، حالا دوام آوردن در سرزمین مادری، عظیم‌ترین رنج ماست.»

اَد امروز که من مودم پایینه و ایرپادم شارژ نداره پلی لیست باشگاه تصمیم گرفته جدیدترین آهنگاشو پلی کنه:)))

امتحان پایان بخش رادیو از اونچه که فکرشو میکردم خیلی سخت تره📒🔍

کاش میشد یه تافت زد رو این هوا،
رو این روزا،رو این لحظات
از آینده میترسم و هیچ دلم نمیخواد
این روزهارو از دست بدم.

دیدن خواب آدمی که دلتنگشی، از غمگین‌ترین اتفاقاتیه که میتونه بیوفته.

به قول نفیسه صبحتون بخیر گلهای باغ زندگی

‏دقیقا همون موقع که رها میکنی، اتفاق میوفته.