ظاهراً این بندها قرار است فرایند اخذ درگاه‌های پرداخت را تسهیل کنند؛ اما در عمل این متن با روح کسب‌وکارهای جدید در تضاد است و به مانعی بر سر راه فعالیت قانونی کسب‌وکارها تبدیل می‌شود. در بستر اینترنت همین امروز هم بسیاری از کسب‌وکارها بدون رعایت هرگونه قانون و مقرراتی فعالیت می‌کنند و دستگاه‌های نظارتی با صرف هزینه سعی می‌کنند با این کسب‌وکارها برخورد کنند. از آن‌طرف با طرح چنین راه‌حل‌های کارشناسی نشده‌ای نه‌تنها کار برای فعالان قانونی که می‌خواهند به‌صورت شفاف و قانونی فعالیت کنند آسان نمی‌شود که چنین مسیرهای سختی آن‌هایی هم که در فضای قانونی فعالیت می‌کنند را نیز به دالان‌های تودرتوی زیرزمینی هدایت خواهد کرد.


نکته مهمی که باید توجه داشت این است که تفاوت ماهوی دستگاه کارت‌خوان و درگاه پرداخت چیست؟ تحت تأثیر کدام حرف‌ها و پیام‌ها قرارگرفته‌ایم؟ هرکسی حق دارد راه پرداخت خودش را داشته باشد و حاکمیت صرفاً باید بر خلق پول، پول‌شویی و مبادلات بین‌المللی نظارت داشته باشد. چرا تصور می‌کنیم که درگاه پرداخت اینترنتی مقوله‌ای عجیب‌وغریب و متفاوت از دستگاه کارت‌خوان است؟ مگر درزمینهٔ دستگاه کارت‌خوان شبکه پرداخت و بانکی کشور بد عمل کرده که احساس می‌کنیم در این زمینه باید با وضع قوانین دست‌وپا گیر عرصه را بر مردم تنگ کنیم؟


آیا اگر امروز فردی به بانک مراجعه کند و حسابی باز می‌کند نیاز به داشتن مجوز خاصی دارد؟ دسترسی به خدمات پرداخت و بانکی حق مردم است و ورود حاکمیت به عرصه‌های کسب‌وکار صرفاً زمینه‌ساز رشد رانت و فساد می‌گردد.


اینکه دریافت درگاه را منوط به دریافت مجوز ولو هر مجوزی کنیم صرفاً زمینه رشد مجوزهایی را فراهم می‌کنیم که بسیاری از آنها هیچ ارزشی ندارند.

http://w2p.ir/w0Gg