#معاملات_رفتاری
#قسمت_پنجم

📎 طبیعتا هر معامله گر یا سهامداری علاقه مند است در پایین ترین (ارزانترین) قیمت ممکن اقدام به خرید و در بالاترین (گران ترین) قیمت ممکن اقدام به فروش سهام خود کند. معیارهای مختلفی برای سنجش ارزانی یا گرانی یک سهم وجود دارد، مثلا ممکن است با استفاده از روش های تحلیل بنیادی نسبت به تعیین ارزش ذاتی یک سهم اقدام کرده و اگر قیمت بازار پایین تر از آن باشد اقدام به خرید و اگر قیمت بازار بالاتر از آن باشد، اقدام به فروش نمایید. اما رویکرد بنیادی، یک رویکرد غیر جمعی است به این معنا که اکثر سهامداران یک سهم یا فعالان بازار اطلاعی از ارزش ذاتی یک سهم نداشته و یا اساسا اهمیت چندانی به آن نمیدهند و در نتیجه برای سرمایه گذاری های بلند مدت بهتر است.

📎 بنابراین بهتر است به جای سنجش ارزانی یا گرانی یک سهم با روش هایی مثل تحلیل بنیادی، انتظارات جمعی سهامداران یک سهم سنجیده شود. به این معنی که بسنجیم به طور میانگین سهامداران یک سهم چقدر در سود یا زیان هستند. محاسبه این عدد با داده های قابل دسترس برای عموم ممکن است که در پست های بعدی توضیح داده خواهد شد. البته این عدد نمیتواند به تنهایی معیار خرید و فروش سهام قرار گیرد و برای تایمینگ ورود یا خروج از سهم ابزار مناسبی است. به این معنی که به شما کمک میکند تا در سهمی که قصد خرید یا فروش دارید، در قیمت بهتری ورورد یا خروج خود را انجام دهید.

📎 این ابزار با اندازه گیری احتمال افزایش یا کاهش عرضه (و تاثیر آن در قیمت) شما را در موقعیت بهتری برای زمانبندی ورود یا خروج قرار میدهد. با توجه به مطالب بیان شده، فقط کافی است به خاطر داشته باشید که احتمال افزایش عرضه و کاهش قیمت، زمانی که سهامداران به طور میانگین در سود خوبی هستند، بیشتر و بنابراین زمان مناسبی برای خروج خواهد بود، همچنین زمانی که سهامداران در سود یا زیان اندک و همچنین زیان بزرگی (locked in) هستند، احتمال افزایش عرضه و کاهش بیشتر قیمت کم بوده و زمان مناسبی برای ورود به سهم خواهد بود. با این مقدمات در پست های بعدی به نحوه کوانتیزه کردن و عملیاتی کردن این ابزار خواهیم پرداخت و توضیح خواهیم داد که مقادیر درصدی سود خوب و زیان بزرگ چگونه باید برای هر سهم محاسبه شوند، چون قصد داریم این مفاهیم رفتاری موثر بر عرضه را در قالب عدد نمایش و بر مبنای آن تصمیم گیری کنیم.


@FinPy