بر اساس گزارش فیلتربان، سیاست جدید بر این مبنا شکل گرفته که دسترسی عمومی به اینترنت جهانی دیگر پیش‌فرض نباشد. در عوض، اینترنت بین‌الملل به‌تدریج از دسترس عموم خارج می‌شود و فقط گروه‌های خاص—مانند برخی کسب‌وکارها، نهادها و افراد دارای مجوز—می‌توانند به آن دسترسی داشته باشند.

در این مدل، اینترنت از یک «حق عمومی» به یک «امتیاز قابل کنترل» تبدیل می‌شود. دسترسی دیگر بر اساس شهروند بودن نیست، بلکه وابسته به احراز هویت، مجوز، نیاز اقتصادی و تصمیم نهادهای امنیتی است


.«اینترنت پرو» نمونه عملی این سیاست است؛ مدلی که در آن کاربران خاص می‌توانند با طی مراحل اداری و تأیید امنیتی، به بخشی از اینترنت جهانی دسترسی پیدا کنند—آن هم در فضایی کاملاً قابل ردیابی و تحت نظارت

.این روند نشان می‌دهد که مسئله دیگر فقط فیلترینگ نیست
.آنچه در حال شکل‌گیری است، یک تغییر ساختاری در مفهوم اینترنت است
:اینترنت به‌عنوان ابزاری برای مدیریت، طبقه‌بندی و کنترل دسترسی

.اگر این مسیر ادامه پیدا کند، اینترنت عمومی به‌تدریج از بین می‌رو
دو جای آن را یک سیستم چندسطحی و تبعیض‌آمیز می‌گیرد

.❗️اینترنت حق همگانی است، نه امتیاز طبقاتی.