«سند راهبردی پدافند غیرعامل الکترونیک» یک سند ۱۰ ساله است که به‌تازگی ابلاغ و چارچوب حفاظت از زیرساخت‌های الکترونیکی کشور را تعیین می‌کند؛ از شبکه‌های ارتباطی و اینترنت گرفته تا طیف الکترومغناطیسی، تراشه‌ها، ماهواره‌ها و سامانه‌های دیجیتال. اجرای آن زیر نظر ساختارهای امنیتی خواهد بود و برای دستگاه‌های اجرایی تکالیف مشخصی تعریف کرده است.
در این سند، «تهدید الکترونیکی» بسیار گسترده تعریف شده و در صورت تشخیص تهدید، اجرای «اقدامات محدودساز» پیش‌بینی شده است؛ از جمله مدیریت مرزهای الکترونیکی، کنترل طیف و امکان محدودسازی ارتباطات در شرایط بحران.
نگرانی‌ها از همین‌جا آغاز می‌شود:
▪️ معیار دقیق اعلام وضعیت تهدید شفاف نیست
▪️ دامنه اقدامات محدودساز دقیق و محدود نشده
▪️ سازوکار نظارت عمومی یا تضمین پایان اقدامات اضطراری مشخص نیست
وقتی اختیارات محدودسازی در یک چارچوب ۱۰ ساله تثبیت می‌شود، این پرسش جدی مطرح است که مرز میان «حفاظت از زیرساخت» و «کنترل پایدار دسترسی» کجاست؟
Post #1750
1.46K
- 👍 4